غذای اتوماتیک SS304 0.5L گرانول توزین چند سر

وزن 'هدف معمولی' برای هر بسته ممکن است 100 گرم از یک محصول باشد. محصول تغذیه می شود به بالای توزین چند سر که در آن به قیف های استخر پراکنده می شود. هر قیف استخر محصول را به یک قیف توزین در زیر آن می اندازد به محض اینکه قیف توزین خالی شود.
کامپیوتر توزین وزن محصول را در هر قیف توزین جداگانه تعیین می کند و ترکیبی را که نزدیکترین وزن را به وزن هدف 100 گرم دارد، شناسایی می کند. توزین چند سر تمام قیف های این ترکیب را باز می کند و محصول از طریق یک سرسره تخلیه وارد یک کیسه ساز می شود یا به طور متناوب وارد یک سیستم توزیع می شود که محصول را به عنوان مثال در سینی ها قرار می دهد.
پراکندگی معمولاً با گرانش، ارتعاش یا نیروی گریز از مرکز است، در حالی که تغذیه می تواند توسط ارتعاش، گرانش، تسمه ها یا سیستم های پیچ هدایت شود.
یک لایه اضافی از قیف ها ('قیف های تقویت کننده') را می توان اضافه کرد تا محصولی را که در قیف های توزین وزن شده است اما در توزین استفاده نشده است، ذخیره کند، بنابراین تعداد ترکیبات مناسب موجود برای کامپیوتر را افزایش می دهد و در نتیجه سرعت و دقت را افزایش می دهد.

توزین چند سر می تواند به روش های زیر کمک کند:
پر کردن کیسه ها
محدوده کیسه هایی که می توان با استفاده از توزین های چند سر پر کرد بسیار زیاد است. در یک انتهای مقیاس، بسته های پذیرایی بزرگ با چندین کیلوگرم وجود دارد. در انتهای دیگر، کیسه های کوچک چیپس وجود دارد که می توان با سرعت و راندمان بالا آنها را مدیریت کرد.
مخلوط کردن و توزین
محصولاتی که حاوی حداکثر هشت جزء هستند را می توان با یک توزین چند سر، با دقت بسیار بالا و با سرعت بالا مخلوط کرد. توزین به بخش هایی تقسیم می شود که هر کدام ورودی خود را دارند. به عنوان مثال، یک غلات صبحانه حاوی فندق و میوه های خشک به اضافه دو ماده نسبتاً ارزان، می تواند روی یک چند سر با فرضاً هشت سر اختصاص داده شده به هر یک از اجزای گران تر و چهار سر به هر یک از دو سر دیگر وزن شود. این امر سرعت توزین بالا را تضمین می کند و در عین حال اطمینان حاصل می کند که پر کردن بیش از حد مواد گران قیمت ناچیز است.
قرار دادن در سینی ها
یک سیستم توزیع مهندسی شده به شما امکان می دهد سرعت و دقت توزین چند سر را با تحویل دقیق و بدون پاشش محصول به سینی ها ترکیب کنید.

توزین های چند سر در ابتدا برای توزین سبزیجات خاص استفاده می شدند. استفاده از آنها در دهه های 1970 و 1980 به طور تصاعدی افزایش یافت، زمانی که آنها برای توزین سریع تنقلات و شیرینی ها در کیسه ها اعمال شدند. آنچه گوجه فرنگی گیلاسی و چیپس مشترک داشتند این بود که آنها به راحتی از طریق دستگاه و داخل بسته جریان می یافتند، بدون هیچ تشویقی بیشتر از گرانش و سطح متوسطی از ارتعاش تغذیه کننده ها. از آن زمان، دقت و سرعت نسبی به بسیاری از محصولاتی که در روزهای اولیه این فناوری دشوار تلقی می شدند، گسترش یافته است.
محصولات چسبناک
گوشت و ماهی تازه، چه در سس باشد و چه نباشد، مرغ و پنیر (از جمله پنیر رنده شده) را می توان با استفاده از تسمه ها یا تغذیه کننده های پیچی به جای ارتعاش جابجا کرد.
گرانول و پودر
در حالی که پودرهای ریز دانه و آزاد جریان را می توان با روش های دیگر (مانند توزین های برش دروازه ای یا خطی یا تغذیه کننده های حجمی) ارزان تر وزن کرد، گرانول هایی مانند گرانول های قهوه و محصولاتی مانند چای کیسه ای را می توان در چند سر امروزی وزن کرد.
محصولات شکننده
توزین هایی با زوایای نزول کم عمق تر و درج های بالشتکی مختلف، بسته بندی اقلام ظریف و شکننده مانند شکلات های دست ساز و بیسکویت های لذیذ را ممکن کرده اند.
محصولات پیچیده
با استفاده از مخلوط کردن و توزین همراه با یک سیستم توزیع که برای تحویل اجزای جداگانه به یک سینی طراحی شده است، یک غذای آماده را می توان با مقادیر مناسبی از برنج، گوشت و سبزیجات در محفظه های مناسب مونتاژ کرد.